Kolejne wyjątkowe życzenia dla nas harcerzy, tym razem od Prezydenta RP:
Harcmistrzynie i Harcmistrzowie!
Druhny i Druhowie!
Z okazji Dnia Myśli Braterskiej przesyłam serdeczne pozdrowienia wszystkim harcerkom i harcerzom w Polsce i poza granicami kraju. Cieszę się, że tegoroczne obchody, upamiętniające rocznicę urodzin twórcy światowego skautingu sir Roberta Baden-Powella oraz jego ukochanej żony Olave, będą w sposób szczególny wyrażać radość z koleżeństwa i przyjaźni, których więzi łączą cały polski ruch skautowy.
Jako Prezydent Rzeczypospolitej, którego poprzednicy na tym urzędzie zarówno w okresie międzywojennym, jak też po upadku komunizmu obejmowali honorowym protektoratem harcerstwo polskie, z wielką radością przyjąłem wiadomość o zawarciu porozumienia w sprawie posługiwania się czcigodnymi symbolami harcerskimi przez organizacje działające w kraju i za granicą. To dowód odpowiedzialnej postawy stron, które potrafiły wznieść się ponad partykularne racje dla dobra całego polskiego skautingu.
Harcerki i harcerze zapisali w dziejach naszego narodu wielu pięknych, chlubnych i bohaterskich kart. Pamiętajmy, że zarówno w okresie, gdy na naszych ziemiach rodził się skauting, jak też w Drugiej Rzeczypospolitej, wreszcie zaś w konspiracji lat 1939-1945 funkcjonowały obok siebie różne nurty harcerstwa. Wszystkie je łączyła wspólna idea służby Bogu, bliźniemu i ojczyźnie.
W Dniu Myśli Braterskiej pragnę z serca życzyć wszystkim polskim skautom, aby podążając własnymi drogami, zawsze spotykali się w tych chwilach i miejscach, gdzie Polska i Polacy będą najbardziej potrzebować harcerskich pomocnych dłoni, jasnych umysłów i gorących serc.
Czuwaj!
Bronisław Komorowski
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
/Życzenia z oficjalnej strony internetowej Prezydenta RP/
Zajęcia prowadzili: Pan Wojciech Szmajda i Pan Stanisław Borek. W pierwszy dzień zaczęliśmy od filmu który przypomniał nam jak mamy się zachowywać podczas udzielania pierwszej pomocy. Następnie była już tylko praktyka. Szkolenie było pod tym względem świetnie przygotowane ponieważ do wykonywania RK-O mieliśmy do dyspozycji aż cztery fantomy. Nasi wykładowcy powiedzieli nam jak mamy postępować nie tylko z dorosłymi, ale także z dziećmi. Kiedy już każdy wykonał powierzone mu zadanie zajęcia na ten dzień dobiegły końca. Drugi dzień przyniósł więcej kłopotów, ponieważ Pan Wojciech uczył nas jak mamy opatrywać rany np. głowy, ręki, ramienia czy klatki piersiowej. Wszyscy wzięli do ręki opaski elastyczne i chusty trójkątne które mieli przynieść na ten dzień i ruszyli do bandażowania!. Na początku nie wszystkim ta sztuka wychodziła dobrze, ale później było już tylko lepiej 
, w hufcu byłyśmy około 21. Z powodu późnego wyjazdu z Dębicy pierwsze zajęcia nas ominęły. Po zajęciach odbyła się kolacja. Następną atrakcją kursu była noc filmowa, na której oglądaliśmy „Faceci w rajtuzach”. Niestety większość zasnęła podczas seansu J Kilku kursantów nie spało, dlatego postanowili zrobić żart. Znaleźli na Internecie piosenkę Gracjana. Uruchomili projektor i włączyli na cały głos. W całym Lesie Sherwood rozszedł się głośny śmiech. Następny dzień, gdy jeszcze smacznie spaliśmy w śpiworach, druh Paweł włączył głośną muzykę, po czym krzyknął „ALARM MUNDUROWY! „ Wszyscy zerwali się na równe nogi i pobiegli do pokoju, aby jak najszybciej się przebrać. Gdy już wszyscy byli gotowi druh kazał każdemu po kolei meldować się, jeżeli ktoś miał coś źle ubrane, zapięte, itd. wysyłał go na koniec. Chwilę po tym wyszliśmy na pole i przećwiczyliśmy naszą kochana musztrę J Po tym zdarzeniu przyszedł czas na śniadanie. Po śniadaniu i krótkiej przerwie kolejne zajęcia tym razem z „podstaw planowania”, które prowadziła druhna Ewa. Podczas zajęć między innymi oglądaliśmy odcinek „Strucia pędziwiatra” i rozmyślaliśmy, co Kojot robi źle. Po jakimś czasie udało nam się to określić. Już wiemy co powinno znaleźć się w planie pracy i jakich błędów nie popełnić. Po dwugodzinnych zajęciach czas na piętnastominutową przerwę, a co potem? Kolejne zajęcia – ”Hufiec jako wspólnota”. Po zajęciach czas na WYZWANIE. Toczyliśmy walkę na balonowe pałki. Z każdego klanu wyłoniliśmy najlepsze osoby, które toczyły walkę jeszcze między sobą. Potem czas na grę na gitarze i śpiewanie. Ponieważ wszystkim już burczało w brzuchach czas na obiad, który tym razem robiła druhna Ewa. Zaśpiewaliśmy „ Krzysiu” jako piosenkę przed posiłkiem i zaczęliśmy się zajadać pysznym spaghetti. Po obiedzie zajęcia -„Stopnie instruktorskie i harcerskie”, naktórych nauczyliśmy się rozpisywać stopnie, i na co zwracać uwagę podczas rozpisywanie próby. Następnie zdobyliśmy wiedzę na temat „Bezpieczeństwa”.Wieczorem nareszcie przyszedł czas na wielki bal na zamku. Wszyscy przebrali się za średniowiecznych ludzi i zaczęliśmy zabawę. Uroczystość rozpoczęła wielka uczta, po uczcie zatańczyliśmy belgijskiego po czym sprawdzali naszą siłę, przeciągaliśmy linę, później koordynacja biegaliśmy 10 okrążeń wokół stołka z pochyloną głową po czym wrzucaliśmy papierowe kuleczki do wiadra. Po dwóch może trzech godzinach zabawy kolejne WYZWANIE. Tym razem każdy musiał coś zaśpiewać na karaoke ( nie miałyśmy z tym problemu). W niedzielę wstaliśmy o godzinie 7:45, zajęcia rozpoczęły się o godzinie 9. Tym razem nabywaliśmy umiejętności interpersonalne. Po podsumowaniu kursu, o godz. 13 wyruszyłyśmy w stronę katowickiego dworca. Po kilku godzinach podróży wróciłyśmy do naszej kochanej Dębicy.
